In de buurt van het station kocht de Izegemse Bouwmaatschappij drie verkrotte panden op en verving die door vier sociale appartementen voor alleenstaanden. En al blijft de nood aan sociale woningen groot, de Bouwmaatschappij wordt toch met leegstand geconfronteerd.

Het werd een werk van lange adem. In augustus 2003 al kocht de Izegemse Bouwmaatschappij het verkrotte pand in de Hondstraat 24 in het stadscentrum aan. Een jaar later werden ook de twee achterliggende panden in de Stationsstraat 45 en 47 aangekocht. Bedoeling was om die stadskanker te vervangen door vier duplex appartementen, maar door de beperkte oppervlakte moest architect Lieven Dejaeghere al zijn creativiteit aanspreken om elke centimeter te benutten.

De bouwwerken werden in september 2005 aanbesteed en moesten in juni 2007 klaar zijn. Maar de aannemer uit Diksmuide, die ook al de Tieltse Bouwmaatschappij kopzorgen bezorgde door de bouw van vier appartementen en een handelsruimte in de Bruggestraat niet tijdig af te werken, bleef aanmodderen, zodat de Izegemse Bouwmaatschappij nu pas, meer dan twee jaar later dan gepland, het project Hondstraat/Stationsstraat kan gaan verhuren.

Bij de opening van de appartementen wees Kurt Himpe (N-VA) als vice-voorzitter van de Vlaamse Maatschappij voor Sociaal Wonen (VMSW) op de grote nood aan sociale woningen in Vlaanderen.

"Vlaanderen telt momenteel 144.000 sociale huurwoningen en 12.000 sociale koopwoningen. Onvoldoende, want er staan 55.000 gezinnen op de wachtlijst. Tegen 2025 moeten er 43.000 huur- en 21.000 koopwoningen en nog eens duizend sociale kavels bijkomen", aldus Himpe, die nog aanstipte dat niet alle lokale besturen even begaan zijn met sociale huisvesting. Slechts vierenveertig gemeenten in Vlaanderen hebben een woonraad en slechts drieëntwintig beschikken over een lokaal woonbeleidsplan.

Waarop senator Myriam Vanlerberghe (SP.A) als voorzitster van de Izegemse Bouwmaatschappij inspeelde en er op wees dat de huisvestingsmaatschappij, ondanks de lange wachtlijst, toch met leegstand wordt geconfronteerd. "Door de strikte reglementering moeten wij de beschikbare woningen aan de 'gepaste' kandidaten toewijzen. Zo hebben wij nog appartementen met twee slaapkamers in de aanbieding maar we mogen die niet verhuren aan alleenstaanden, senioren of aan grotere gezinnen. Wat meer soepelheid zou een goede zaak zijn."

(Martin Tytgat)